|
|
Ga weer een weekje of 5 biken in het begin van het nieuwe jaar 2008
Plan is Noord-Thailand en en stukje Laos.Daarna komt Carla over (16 February) en gaan we nog 2 wekenallemaal leuke dingen doen!!
Carla en Holgertje brachten me naar het vliegveld woensdag ochtenden nadat ik de fiets kwijt was hebben we zitten kletsen, kijken en wachtentot ik moest inchecken.
Na een innig afscheid met het meissie ging ik door de douane op naar het vliegtuig. Zat ik in het vliegtuig te wachten voor de take off zag ik hun nog op het dakterras staan en met het lumineuze idée van Holgertje om het raamluikje dicht en open te doen konden zij mij ook localizeren. Vliegtuig vertrok op tijd. Na een vlucht van 10 uur met het nodige hangen, eten, dommelen en film kijken om 07.00u in BKK aangekomen. Een spikslinter nieuw vliegveld was er uit de grond gestampt. Bike stond snel klaar bij oversized odds om opgepikt te worden. De hele rataplan de shuttlebus in op naar Kao San Road.Met de fietsdoos op mijn kop van de ene naar de andere kant gelopen voor het GH.Bike in elkaar rammelen en op pad voor de opslag voor de doos. Fuck het reisbureau is dicht nou dat wordt morgen terug. Dan maar voor een visum naar Lao Embassy, dat was een eindje biken over de grote verbindingswegen, stank van de brommers, tuctuc’s, auto’s en trucks. Het weer was bewolkt maar erg drukkend dus kwam maar tergend langzaam vooruit ook door het steeds zoeken en af en toe vragen. Zoekt en gij zult vinden, dat heb ik uiteindelijk ook gedaan maar moest nog een half uur wachten want ze waren met lunch. Ik maar ff bij seven 11 bijgetankt en onder de airco af staan koelen. Na het papierwerk een uur wachten. Nou men moest me wakker maken toen t paspoort klaar was. Terug via bike shop voor mijn banden op spanning te brengen en naar het treinstation voor een ticket naar Phitchet (halverwege het treintraject naar Chiang Mai), want hier begint mijn bike trip. Op KSR wat gegeten en bij het fort aan het water wat gezeten (en weer in slaap gevallen ;-) Schatje gemailt dat alles ok’e is en alles goed gegaan. Ga zo pitten, morgen de fietsdoos opslaan en om 14.30u de trein in. Dat heb ik dus de volgend ochtend gedaan;mijn fietsdoos bij Vangvieng travel opgeslagen, om 12.00u GH uit en nog een uurtje in het park gezeten. 14.15u fiets in trein geladen en weer 150 bath af laten troggelen daarvoor. Voordat je BKK uit bent ben je een uur verder met de trein, over talloze overgangen, tussen gebouwen door die bijna aan de rails grenzen waardoor er een nauwe doorgang ontstaat maar ook langs golfplaten hutjes die tot aan de rails grenzen. Het zou een reis van vijf en een half uur worden dus wat zitten kijken en dommelen totdat er een kleine dikke vette supersized sumothai precies naast mij neerplofte. Heb ik weer, shocking klem te zitten. Af en toe alles een beetje terug duwen. Vanuit trein Car een sms gestuurd . De rails rails sneed door de rijstvelden, af en toe door een gehuchtje meteen stationnetje, ook was men bezig het talud kaal te branden dus dan reed je door een wolk van rook en as en dat met de ramen open. Voor me zat een Thai die een gesprek met me aan ging wat redelijk goed ging. Wel het geeikte van waar gaje heen, kom je vandaan, nationaliteit (Gullit, v Nistelrooy, Cruijff ze kennen ze allemaal), naam, leeftijd, hoeveel verdien je ed. Het toeval was dat hij ook in Phichit eruit moest, mooi hoef ik niet meer zo op te letten. Het praten ging hem steeds moeilijker aangezien hij flink aan de Thaise whiskey zat. Met een uur vertraging aangekomen in P, zijn zus stond hem op te wachten en achter hun aan in het donker werd ik geleid naar het enige hotel in P. Nog wat op nightmarket gegeten, in kamer geschreven, schatje sms, douchen en pitten.
Sat 120108
Op naar Kamphaeng Phet.
Voordat je P uit bent ben je 5 km garages van verschillende automerken, winkels, restauranten ed verder. Gaat toch wel goed met Thailand. Je ziet veel nieuwe auto's en pick ups rijden al dan niet van de bank, eten allen buitens huis, iedereen mobieltjes en schotel TV. :-)
BANG!!!
Overgang, opeens links en rechts rijstvelden zover je kan kijken, met nieuw frisgroene rijstplantjes, onderwater en droog staande percelen, afgefikte stukken grond. Hier en daar een chill hutje of een afschuwelijk grote nieuwe loods. Na 20 km ontbijt daarna weer door over de 115 west. Omgeving same same met afwisseling van suikerrietvelden. Zilverreigers, rallen, "roerdomp",kingfisher, "ooievaars" en duifjes. Tot de jet lag klap, zat met dichtvallende ogen opde bike. Bij een tokoeen pepsi en M 150 (3x sterker dan red bull) naar binnen geklokt. Ging weer beter. Iets over 13.00u KP binnen gereden. Reed nu zelfde opzet binnen als ik inn P achter me liet. GH scoren, op naar Historical park (mini Sukhothai) met een paar ruines, wat's en bouddha's.Wat rondgereden, gegeten. Er was ook en NL stel op de bike geariveerd, ff mee staan praten. Toen ik terug kwam in GH stond er Politie bij de poort en vernam dat hij op straat van zijn tas en camera beroofd was door een brommerrijder (zitten hier ook al M...... OOOhhh mag ik niet zeggen solly).Pitten na 107km biken
Gister een tocht van 70 km van Kamphaeng Phet naar Tak. Na het ontbijt van Mr. Charin, wat wonderwel gelukt was nadat ik hem wel erg lang wakker had gehouden de avond ervoor met de late msn sessie met mn Snoepie. Om 09.00 op de bike, weer dwars door KP en de Ping rivier volgen naar het Noorden. Deze weg stond niet op de kaart maar was er wel volgens Mr.Charin. En ja hoor hij bestond; een Rural Road. Omgeving veranderde niet zoveel, nog steeds rijst, bouwgrond, suikerriet maar voor de verandering boomgaad van mandarijnen en zelfs graszoden. Vlakke weg tot aan intersectie 104 waar ik rechts moest na ff vragen aan oom agent want er zijn maar erg weinig borden te vinden met engelse text. In een bushokje wat gezeten en een paar mandarijnen en bananen op. De weg begon hier meteen te glooien dus dat werd af en toe werken. Langs een heuvel gereden met bovenop een Wat, jammer dat er powerlines tussendoor hingen anders was he teen mooie foto geweest. Weer een roadkill Fikky, deze was vers maar soms rij je door een rottende walm heen en dan zie je er een in de berm liggen rotten of zo opgezwollen dat ie ieder moment kan ontploffen. Regelmatig hoor je wel hello geroepen, truckchauffeurs die toeteren en de duim opsteken, is altijd leuk om dit aanschouwen en te horen. 3 km voor Tak in een hutje gegeten en toen naar downtown voor een hotel (GH scheen er niet te wezen). Nou dat is lastig zoeken met alle die borden met Thais schrift. Een hotel was “duur” en dan nog geeneens warm water. Terug naar de hoofdweg, hier zou een betaalbaar hotel zijn. En ja hoor stapte een poepchique gebouw naar binnen. Werd verwezen naar de receptie met daarachter de lelijkste shemale die ik gezien heb. Hij/zij verwees me weer naar buiten waar nog een receptie was voor de Motel gebouwen. Inchecken. Uurtje gelegen en beetje bijkomen. Op terug naar downtown voor de inwendige mens; FOOD. Noodles (phat thai) op, toetje( kleefrijst met mango en een bananen pancake meegenomen naar de kamer. Hier nog wat geschreven en toetje genuttigd (koolhydraten stapelen voor morgen)Vroeg pitten.Maandag 14.01.08Vroeg op, het was nog donker. Op naar Mae Sot, de heuvels in. eerste 5 km inrijden en was vlak. Toen begon het met de eerste klim, later zou deze 14 km lang zijn. Was nog goed tedoen, fris zelfs totdat de koperen ploert verscheen en ging fikken. Omgeving was meteen loofboombossen en later nog bamboo bossen ertussendoor. Ook hier weer bewondering van de truckchauffeurs. Bovenop de hill ontbijt van khao path (gebakken rijst en groenten) met een pepsi. 45 min gezeten en toen een stuk downhill waarna de weg verder up/down kronkelde. Foto inspiratiesch moeten nog op gang komen en die rotte electrisiteits lijnen ook steeds in de weg. 80 km en 5 en een half uur verder aangekomen in MS. Eindelijk het laatste stuk licht dalend want normaal heb ik altijd het geluk dat de laatste loodjes uphill is . Green GH gezocht en daar voor 2 nachten een kamer. Even relax en toen t dorp in. weer over een markt gedwaald. Hier lag ‘t “ongedierte” weer levend of heel geslacht klaar om gegeten te worden, oa meerval, aal, schildpadden, padden, kakkerlakken en vogeltjes. Maar ook allerlei soorten groenten, fruit en paddo’s (al of niet hallicunerend that’s the question. En nu een educatief moment: Als je over straat loopt zie je een mix van etnische mensen. Birmese mannen in sarongs (longyi), Hmong en Karen vrouwen in traditionele kledij, bebaarde Indiaas/Birmese mannen, Chinezen en Thaise Politie en Militairen. MS is een van de smokkelplaatsen tussen Birma en Thailand, maar ook het belangrijkste handels centrum langs de grens voor jade en edelstenen. Deze handel wordt geleid door de Chinezen en Indiase immigrantenuit Birma. Zo zijn de reclame borden in 3 talen geschreven; Thai’s, Birmees en Chinees. Tempels in MS zijn Birmees en dan ook nog eens een Moskee omdat de meeste Birmese immigranten Moslim zijn, buiten de stad is ’t Boeddhist en de Karen zijn meestal christelijk. Onderweg @ tegen en even kijken of mn skatje online was. En ja hoor dus een uur op de msn gezeten. Lekker!!!!! Even spullen naar GH gebracht en terug voor t eten. Op de avondmarkt een heerlijk thon ka khai gegeten. Vanmorgen vroeg op, gestoord in mijn slaap door rumoerige k*t fransen om 04.50u. Na ochtend sms van Car eruit. Op naar Wat Wattanaram, Birmese tempel met een liggende boeddha. Beetje foto’s maken en werk meteen uitgenodigd om mee te eten. Jammer had t net op. 12 km door fietsen naar een 2de Wat ; Wat Doi Hin Keaw. Dit schijnt op een 300m hoge heuvel te liggen. Eerst nog de golvende weg volgen tot een bord, maar alle borden waren weer in Thai’s dus af en toe vragen. Gevonden!! Bike wegzetten en de trappen oplopen omhoog niet geteld maar naar beneden waren het er iets meer dan 500 met de trap naar boeddha’s footprint erbijgeteld. Daar ben ik eerst naartoe gelopen, bij een stupa een glazen kastje met daarin een afdruk van een voet van boeddha. Foto’s van de omgeving , wel een beetje heiig maar ja niks aan te doen. Door naar het grotere boeddha beeld en weer de nodige plaatjes geschoten. Op de terugweg een paar off-road paadjes geprobeerd maar die liepen allen dood op de rivier(dus de grens met Birma) Ontbijt langs de weg en bij de grensplaats rondgereden en gekeken op de markt maar een typische touristtrap. Langs de rivier was een hoge kade gebouwd en daar liepen allemaal jong Birmezen die sigaretten, whiskey, amphetamine en “viagra” verkochten. Deze komen na betaling aan de Birmese militairen met een bootje over de rivier en dwalen zo door niemandsland om hun handel kwijt te raken. Dan zijn er nog de Birmezen die met een tijdelijke permit Thailand in komen om wat te werken als goedkope arbeider en als laatste de illegale Birmezen. Dit alles te weten gekomen door met een Birmees gepraat te hebben die uit Rangoon gevlucht was voor het militair regiem omdat hij leraar was en iets niet wilde tekenen(was niet duidelijk). Nu geeft hij les hier in noord Birma en verdient wat geld bij met gidsen hier in Thaise en de Birmese grensplaats. Ook vertelde hij mij het nut van het fijt dat veel Birmezen met wit smeersel op hun gezicht lopen. Het is een soort make-up, het beschermd en maakt de huid zacht. Ook nog over Birma, regiem, familie en verleden gehad. Leuk om te horen. Terug naar @shop, msn met Car, mail check en dit bijgewerkt. Zo eten, pitten en opmaken voor de rit van morgen; ong 120km naar Mae Sarit.
Gister was het een lange tocht van 124km, het begon met een bakkie Thaise thee en een wafel om een uurtje of 06.45. De eerste 35km waren oke, beetje glooiend maar goed te doen. Tussen bouwland, sawa's en kale platgeslagen stukken land. Hier heeft voorheen een oerwoud van teakbomen gestaan.
O ja dat was ik vergeten; dat is nu ook nr 1 smokkelwaar, teakhout uit Birma. Bijna alle huizen, de orginele oude zijn helemaal van teak zo ook de palen waar ze op staan en de nieuwere is t meeste van beton en de voorkant, van teak. Het wordt hier door beide zijde door de vingers gezien als er ladingen boomstammen over de rivier komen, als er maar betaald wordt.
Eerste plaats, Mea Ramat, naar een tempel geweest om daar het marmeren Boeddha beeld te bewonderen. Werd eerst besprongen door een gibbon (slingeraap) en gebeten in mn hand maar niet ernstig. Dacht later op een veilige afstand te staan, verder dan het touwtje lang was maar hij nam een sprong en zijn handen reikte om mijn fototoestel. NNNNEEEEEEEEEE die is van mij!!!!!nog maar een stukje terug :-) Beeld was niet heel bijzonder maar er zijn er 3 tegelijk gehouwen in Rangoon Birma, een staat in Pakistan, ander in India en de derde hier in Thailand. Na een hap eten door vanaf hier begon de weg serieus te klimmen en dalen dus dat werd werken. Regelmatig “granny” time tot het lichtste verzet. Kwam langs een dorp te rijden maar het vreemde was dat er een hoog prikkeldraad hek omheen stond. De hutjes waren bamboo paalwoninkjes met teakboombladeren “dakpannen” . Heel ingenieus. Later hoorde ik dat het een vluchtelingenkamp was. Triest om te zien. Werd nog gestopt door een automobilist, kaptein van de politie in burger die vroeg of ik in zijn pick-up mee wilde rijden, nee ik bike liever. Bij lunchstop in Ban Song Yang kwam ik een stel Spaanse bikers tegen, zij hadden net gegeten dus see u later maar heb ze die dag niet meer gezien. Nog een olifant gezien in de berm maar was een tamme die gebruikt wordt in de bosbouw. Rond een uur of 15.30u in Mae Salit aangekomen, een kamer gesjeft (“motelletje” in aanbouw want het waren 3 lege kamers zonder meubelen en alleen een paar matrassen) Wat rondgekeken en om 17.00 gegeten, geschrevenmet TL tot om 19.00 de stroom uitviel en het kaarslicht werd.Vroeg pitten Vandaag lezen jullie de volgende keer want dat was een zware dag van 120km en zit nu verrot te zijn achter de pc dus laterz
Heel vroeg in de ochtendgloren met mijn petzl ingepakt omdat er nog steeds geen electriciteit was. Kwam buiten was erg mistig en na de sleutel teruggebracht te hebben op pad.Door de mist was er niet zoveel om me heen te bekijken. Af en toe zag ik links van me de rivier die ik volgde veschijnen maar de overkant was vaag.De weg golfde up en down naar Ban Tha Song Yang, mijn eerste stop. Om een eetschuur te vinden moest ik wel van de hoofdweg af en na enig zoeken toch nog iets gevonden. Na de khao phat pak weer op naar de 105.De weg week naar rechts, haaks op de rivier met als gevolg: klimmen!! Dat begon ook meteen goed steil plus date r verderop nog eens wegwerkzaamheden waren. Asphalt werd aarde dus had ik toch nog een beetje het offroad gevoel.De volgende 13km waren klimmen, klimmen en klimmen en niet zo’n beetje ook want met het lichtste verzet ging het maar net. Kreeg “traumatische” flashbacks van het Deing Plateau (Indonesie) en de touristische loop 2 jaar geleden boven Chiang Mai. JEigenlijk doordat je zo intensief bezig bent kan je totaal niet relaxed om je heen kijken en das jammer. Maar de omgeving was dicht oerwoud van hoge teakbomen, bamboo als hoge bossen maar ook als onderbeplanting, varens, en nog wat ander hoog grut.Wel nog steeds de toeterende chauffeurs maar nu van de chengthaws (local open busjes).De top herkende ik aan het bord met de naar beneden rijdende truck en daaronder “use low gear”. Hier even gestopt en twee mandarijnen naar binnen gewerkt. Helaas mocht ik van de downhill maar 3km van genieten. 30km na de etensstop zat ik erdoorheen, niets tegen gekomen om mijn energielevel weer op pijl te brengen. WAT ZAL IK DOEN???????????Op de km-palen was het nog 25km naar iets in het thais gescheven maar wel een belangrijk punt (later bleek dit een brug te zijn van Ban Sop Ngau).Oke knoop doorgehakt, pick-up gestopt en ik kon 10km meerijden. Achterin de rest van de klim ervaren, toen de downhill en net toen we weer aan de volgende klim begonnen redden we de Spanjaarden en het Belgisch stel achterop. Pick-up weer laten stoppen, bike er weer uitgeladen en met hun de 22km uitgereden. Hun waren daar begonnen waar ik gegeten had. Gelukkig was het voor allen loodzwaar. Ondertussen was he took nog erg warm geworden maar gelukkig gaven de bossen redelijk was schaduw.Laatste km’s was een downhill naar de brug over de rivier. Gelukkig een eettentje waar ik heerlijk rijst, omelet,groente en een pepsi met M150 genuttigd heb. Eten had tot nu toe nog niet zo lekker gesmaakt.Tot Sop Moei was het nog flink klimmen en dalen maar de energie was weer op peil, de laatste 25km waren glooiend door de bewoonde wereld. Links heuvels en rechts sawa’s met een rivier.In Mae Saliang met z’n allen nog wat gedronken voordat de Spanjaarden nog 5km richting Chiang Mai gingen om ergens te gaan camperen en de Belgen en ik redden MS in om een GH te vinden. Eerste en tweede waren niks maar de 3de was raak. Het waren een erg zware 120km gister ppppppppffffffffffffff. Vandaag de 18de, weer vroeg op same same als gister. De hele rit ging flink op en neer, maar als gister haalde t gelukkig niet.Omgeving niet veel veranderd, bij riviertjes, dorpjes met sawa’s met daarin werkende etnische bevolking als Karen, Lahu en dergelijken. Soms zie je ze wel langs de weg lopen in hun traditionele kledij, sigaret of pijpje rokend.Minder oerwoud als gister, alleen in het begin even toen ik MS uitreed.Voor ……………… (wat mijn bestemming is voor vandaag) was het een hele lange klim, op de heuvelrug glooiend en een korte afdaling naar t dorp. Hier nog een laatste klim voor mijn kiezen voor ik na 98km een “hotel” inschoot.Relax na een inspannende dagje weer. Wat rondgelopen en zo de info bekijken voor morgen naar Mae Hong Song. Dit zal een kort tripje zijn, volgens mij iets van 65 km.
Vandaag zou het een easy ride zijn. Maar 67km, ondanks dat er toch vroeg uit want zo vroeg is toch wel lekker rustig op de weg. Kreeg wel meteen een downhill en dat met de ochtenddouw was het extra fris. Verkleumd beneden en van de zon was nog niks te bekennen. Even gestopt om een beetje met de armen te wapperen (lijkt NL weel in de winter) om er weer wat bloed in te krijgen. De weg kronkelde en glooide licht door de bossen en volgde steeds een vallei. Lekker om me heen gekeken en foto’s gemaakt. Nog wel een hele tijd in de schaduw gereden maar was zo goed uit te houden. Werd op een gegeven moment wel tijd dat de zon door kwam want voorlopig was het af en toe een straaltje zon en nog week ook. Na een aardige downhill was er onderaan een zee wan zon, bike tegen de vangrail gezet, water en een notenreepje gepakt; warming up. Na weer op lichaamstemperatuur te zijn gekomen door naar de eerstvolgende dorp om wat te eten. De 2de helft was same same door de bossen, kronkelweg, iets drukker op de weg en er waren ook steeds vaker dorpjes langs de weg. Om 11.45u reed ik door de stadspoort, op naar het center want daar om een klein meertje zijn de GH gebouwd hier in Mae Hong Son. Dit dorp is omgeven met groene beboste heuvels, een daarvan staat een temple waar ik later naartoe ben gelopen. 300 treden en 500 stappen over een klimmend pad, dus een behoorlijke steiging. Bovenaan wat rondgekeken, paar foto’s en jong monnikken bewonderd die “kinderarbeid” moesten doen. Men had bekistingen met daarin betonijzer wat ze met emmertjes betonmengsel volstorten. Beneden beetje rondgelopen/gekeken. s’Avonds op avondmarkt wat gegeten, naar de kapper geweest om te knippen en te scheren. Jaja deze keer ging het wel naar wens en werd ik niet lasting gevallen hahahah. Ruim een uur gemsnd met het thuisfront Carla. Voor vandaag had ik een brommertje gehuurd om de omgeving te bekijken. Weer eens vroeg op pad gegaan op naar de Long Necks. Een etnisch volk uit Birma waarvan de vrouwen bekent staan om hun ringen om nek , knieen en elbogen. Men weet niet precies hoe deze traditie is ontstaan. Een is dat het is om de vrouwen minder aantrekkelijk te maken voor andere volkeren en de ander is date en tijger de vrouw niet aan de nek mee kan sleuren. Een fabel is dat als de ringen worden weg gehaald de nek knikt en de vrouw zal stikken. De nek wordt niet langer maar het sleutelbeen en ribben worden samengedrukt naar beneden. Vrouwen hebben er verder geen last van en kunnen verder alles doen. Na een ritje van 20km door de koude ochtenddauw en het laatste stuk een off-road pad aangekomen bij het vluchtelingen kamp. Je werd meteen 250 bath afhandig gemaakt en eerst een eetje rondkijken. Doordat het zo vroeg was was het nog erg rustig dus een beetje de ochtendrituelen zitten bekijken. Er zaten groepjes dakdelen te vlechten, met was aan het eten, vegen , wassen en dergelijke. Kinderen aan het spleen. Het is zondag en aangezien de meeste katholiek zijn was ere en mis in het kerkje achterin het dorp. Even zitten kijken en er werd een baby gedoopt. Men vroeg of ik een paar foto’s kom maken en die opsturen. Ja hoor dat zullen we proberen. Met een familie meegegeten, rijst en een natte derrie, de rijstepap met vlees liet ik voor hun . Nog wat meer foto’s gemaakt nu er zon was en de meesten ontwaakt waren. Terug naar de bewoonde wereld. Stukje noordelijker was de plaats Ban Rai Thai. Hier hebben in het verleden zich Yunnan chinezen gevestigd en verbouwen thee. Nog naar de grens geweest wat een hek was met aan de ene kant Myanmar en mijn kant Thailand. Een militaire post erbij voor de bewaking. In BRT nog naar een marktje geweest en wat verkochten ze daar; ja je raad het al;; thee J Op de terugweg nog een plaatsje aangedaan maar er was weinig te bekijken buiten dat er een stuwmeertje was. Hier even van dat harde brommerzadel af en wat gedronken. Terug naar MHS gescheurd, ff relax en hier in een @shop mijn verhaaltje gedaan en wachtend op msn homefront
Gister een rustig daggie van gemaakt. s'Ochtends naar Tham Plaa (visgrot) geweest, wat ong 20km ten noorden ligt van MHS. Maar met t brommertje ben je er zo. Om de grot heeft men een leuk park omheen gebouwd waar je lekker rustig kan wandelen. Ben eerst maar direct naar de grot gelopen want nu is het nog lekker rustig. Er is een stroompje wat onder de lime stone rotsen heen loopt en in een volgelopen grot zwemmen grote karpers, die wel tot 1m lang kunnen worden. Door een gat kan je dus in de grot kijken en kan je de karpers bewonderen. Mooi hoor die grote guppies. Over een ander pad terug gelopen en kwam toen een bordje tegen met nature trail tegen. Dit was steil paadje langs de limestone rots met af en toe een bord met wetenswaardigheden erop. Na een beetje geklommen en gedaald te hebben terug bij visgrot. Terug naar brommert en nog een stukje verder gereden in de richting van Pai om te kijken wat ik kan verwachten morgen. Na Tham Plaa begon het meteen te stijgen en ben tot de top gereden, lekker steil hoor. Terug naar MHS, brommer terug gebracht, wat dingetjes gekocht op de markt en wat rond gelopen. Foto's laten printen van de doping en opgestuurd. msn met Car in NL, gegeten en al een beetje inpakken zodat ik morgen ochtend de rest kan inpakken en wegwezen.
Vandaag de 22ste, Zware rit naar Pai. Vroeg vertrokken uit MHS en de eerste 20km waren bekend en makkelijk. Bij Tham Plaa gegeten.Toen dus de eerste klim voor de kiezen, nog lekker koel maar snelheid van 5km/u schoot niet op (zo steil was het hoor, niet dat jullie denken dat ik niet vooruit te branden ben hahahah). Boven aan de top(dacht ik) : downhill. Nou mooi niet, heel klein stukje vals plat en toen weer steigen. Totaal 10 km, toen pas een goede downhill van maar 2 km. Fuck dat schiet ook niet op. 5 uur later en 50km verder op een hoge pas een pauze ingelast. downhill eindelijk, met tussenin nog 2 lelijke pukkels. km 60 lunch: path thai Nou nu zouden we het krijgen; een echte pas, nou dit was een fucker. Weer steil, steiler, steilst en dan nog in de brandende zon. Het zweet gutste van me kop en ook in mijn ogen, lekker branden hoor. klim was iets meer dan 10km. maar boven aan gekomen een voldaan gevoel en mooi uitzicht. Foto's. Reward: downhill naar Pai. Alleen voor Pai nog een paar pukkels waar ik omhoog moest kruipen. Omgeving waar ik de heledag doorheen reed waren dus de Limestone rotsen, met loofbossen begroeid enhoger gelegen met naaldbomen begroeid. Af en toe een gehucht waar ik mezelf op een colaatje trakteerde. Nog een slang gezien die de weg opkroop, beetje donker groen met wat rode gloed. Toen ie me zag remmen en omkeerde maakte ie ook rechtsomkeerd. De hele dag weer toeterende chauffeurs en duimpie op. In P een GH snel gevonden, voor me kamer zaten eenouder stel met een vriendin, allen ook fietsgek maar door de leeftijd niet meer zo actief als vroeger. Ff mee zitten praten onder het genot van een coke. douchen en dorp in want het wordt al donker. ETEN!! Even met het skatje op de msn, snel wat gegeten en pitten na een heavy day. Vroeg vanuit Pai gereden na een ochtendsoepie wat totaal niet smaakte, eerste 12 km waren oke en reed door rijstvelden en akkers waar karbouwen rondliepen. Jammer dat het weer erg heiig was, denk dat men veel aan het branden is en het rook daarvan is. Reed het vos weer in, weg kronkelde mee omhoog met een riviertje, was goed te doen. Een scherpe bocht en BANG dat werd weer granny time. Met het lichtste verzet kroop ik met 5 km/u omhoog. Gelukkig nog niet zo warm en toen het wat minder steil werd na 16km dacht ik ik ben er; bovenaan de top. Weer een scherpe bocht en de weg schoot de lucht weer in. Dit kreeg ik dus een aantal keer voor mijn kiezen. Wel mooi is dat je op een gegeven moment op het bladerdek van het oerwoud kijkt. km 29 klimmen ging ik na een politiepost eindelijk dalen en kon ik het gemiddelde een beetje opkrikken. Weinig zicht meer op de omgeving want er moest opgelet worden! Dit ging door tot een plaatsje waar ik heb gegeten. Helaas was het meteen weer klimmen wat niet zo goed is voor de spijsver- tering. Na nog een paar kortere downhills in het wat vlakkere gedeelte gekomen, dit ging door tot in Mae Theng. Hier hotel genomen (de enige in dit gat).
Gister etappe MT naar Wiang Pa Pou, 134 km. Begon lekker vlak langs de hoofdweg tot het hospitaal, hier rechts af en het platte land in, door de rijstvelden. Richting een resevoir, in deze afstand van 15km moest ik ergens rechts af maar waar??? Borden in het Thais niet te lezen. Op een gegeven moment maar een geprobeerd maar deze ging na een 3km de verkeerde kant op. Terug!. Weg vervolgd en bij een Politiebox even gevraagd, nog 5km dan naar rechts. Afslag gevonden en zowaar een bord met Phrao 56km. Door gehuchtjes en nog steeds rijstvelden. Dit weggetje gevolgd tot de provinciale weg 1001. In het eerste plaatsje bordje rijst op. Weg vervolgde glooiend en door het bos, ik steeg geleidelijk en na een steilere uphill een flinke downhill de vallei in. Hier nog meer rijst, maar ook boomgaarden, mais en bananenbomen. In Phrao aangekomen (na 77km) eerst een bordje noodles op en daarna de laatste stuk, nog 52km. Kwam een Frans stel tegen die me vertelde dat het flink werken was. We'll see. Nou ik reed P uit en kreeg het meteen voor de kiezen, steigen het leek wel tot de hemel. Bloedheet en geen zuchtje wind. Bij km 100 op de teller eindelijk op de top en bij een chinees lekker wat gedronken. Reed nu over een rug heen met korte klimmen en dalen. Waar blijft die downhill nu van de andere 25km te gaan????????? Niet dus, afdalingen en steile klimmetjes tot er toch een wat langere afdaling kwam. Hieha met 70km/u naar beneden gedenderd, af en toe flink in de ankers voor de haarspeldbochten. Hier kwam weer een eind aan door een klim. Laatste downhill naar de vlakke rijstvelden toe, eindelijk nog 5 km langs de 118 noord. Kwam verschillende Thai tegen die op de ATB actief waren :-) In WPP een homestay gevonden (ook via die Fransen), gewoon een grote kamer aangebouwd aan woning. Markt op, gegeten en nog ff msn getypt met Car. Pitten
Vanuit
WPP een saaie grote rotweg naar Chiang Rai. Niks interessants over te
vertellen. Kon aardig
doorrijden, af en toe in een “bushokje” gestopt voor een break. CR
bekent terrein, ben daar in het verlede met Jeri geweest en 2 jaar
geleden vanuit Vietnam/Laos. Zelfde GH had geen goedkope kamers meer
dus op zoek gegaan naar wat anders en on de hoek gevonden. Opgefrist
en naar de markt om wat te bikken; mijn eerste meerval op een stokkie
en sticky rice. Als toetje een heerlijk ijsje bij Swensons!! Bij
de kleine bikeshop FatFree geweest, en ja hoor het bestond nog
steeds. Even zitten praten en mijn ketting in de olie gezet. Wat
zitten typen voor de site en msn met mn skatje. Er
is een soort foodcourt, soort plein met allemaal tafels en stoelen
met daaromheen standjes waar ze eten verkopen die je dan aan de
tafeltjes kan eten. Was
erg veranderd. Veel minder standjes, degenen die er nu zijn waren
elk in een soort garagebox gestopt, plein was wat kleiner en er was
een permanente stage gebouwd waar een bandje stond te jengelen. Nog
wat rondgelwandeld en toen pitten.
Gister
was ook puur een transit van 120km naar Chiang Khong. Alleen
maar rijstvelden, nieuwe plantjes, uitgezette plantjes, omgeploegde
en braakliggende velden. Men was ook er druk met de bewerking van de
sawa's. Kreeg
na 30km weer opeens de limestone rotsen aan mijn linker kant
verschijnen maar daar ging ik lekker omheen, vandaag houden we het
vlak met af en toe een heuveltje. Toen
ik CK binnen reed passeerde ik eer Hospitaal, even informeren voor
een rabiesprik. Nou de dokter zei dat dat niet nodig was omdat ik
geen koorts heb gehad en de beet niet rood en pijnlijk is. Oke
gerustgesteld. In
CK naar Tammila GH, kreeg het adres van bikeshop Fatfree in CR, waren
vrienden en hij fietste ook. Hij was er niet en er hing een bordje
“FULL”. Bij
de buren ingechecked. Met
een Canadees gepraat die van de route afkwam die ik ga fietsen dus
even wat info vergaren. Wat
gegeten en rondgelopen en was te laat voor de finish van de National
Thai MNTbike Championship
Vandaag
27.01.08 rustdag. Gekeken bij de ROAD championship, deden een paar
Farang aan mee. Ook een Japans team was hier voor training en gaan
volgende weer naar Singapore voor een 7 daagse wedstrijd. Wat langs
de Mekong River rondgehangen. Relax! Morgen
moeten we weer aan de bak met de eerste ettappe in Laos. 2
hoge lange klimmen en dan na 71km aan het eind van de downhill is er
een simpel GH, de dag erna wordt 130km naar Luang Nam Tha. Laterzzzzzzz
| |
|
|
|
 |
|